De nutteloze encyclopedie van stoep-ijsjes.
859 gefotografeerd. Niet één ervan is eetbaar. Toch wil je ze straks allemaal zien.
Eens gezien.
Nooit meer niet gezien.
In 2009 vroeg ik aan mijn 7-jarige dochter Step welk voorwerp haar ooit aan hem zou herinneren. “Een ijsje. Zoals er bij iedere ijswinkel staat.”
Ik gaf haar een camera en ze fotografeerde me naast 24 ijsjes en maakten we een boekje " Een portret van mijn vader met 24 ijsjes" . Daarna kon ik ze echt niet meer ontzien. De epoxy exemplaren bleven maar opduiken: voor snackbars, op terrassen, aan de kust.
Wat begon als een vader-dochtergrap werd een volstrekt overbodige, behoorlijk liefdevolle encyclopedie.
De stad staat er vol mee.
Ze zijn er altijd geweest. Je keek er alleen nooit naar. Foto’s uit het echte boek, niet uit een ijsmachine.
Een boek over iets.
Of eigenlijk niks.
Kleur, formaat, standplaats en filosofische implicaties van het stoep-ijsje. Een veldgids voor een ding waar niemand een zak om geeft maar dat toch werkt.
BLADER ERDOORVoor iedereen die nu óók overal ijsjes ziet.
T-shirts en fotoprints in kleine oplages. Nog even geen winkelmandje: de definitieve edities en prijzen volgen.